Παρέμβαση – Κάλεσμα ανένταχτων μελών ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Να γίνει η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η τομή για το ουσιαστικό προχώρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών!

2013, λίγο πριν τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – και τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυσή της. Κοιτώντας πίσω, είναι πολλά αυτά που ήδη πέτυχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Κατέθεσε, από την αρχή της κρίσης, το αναγκαίο μεταβατικό πρόγραμμα που άλλαξε την ατζέντα της συζήτησης σε όλη την αριστερά (και όχι μόνο). Άνοιξε δρόμους συμπόρευσης και κοινής παρέμβασης για ιστορικά ρεύματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που ως τώρα βάδιζαν χωριστά. Πήγε το μήνυμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε όλη τη χώρα. Έδωσε χώρο έκφρασης σε ανένταχτο αριστερό κόσμο που δεν καλυπτόταν από τους υπάρχοντες σχηματισμούς. Γέννησε, τελικά, την ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει μία άλλη, μαζική αριστερά της νίκης και της ανατροπής.

Θα μπορούσαμε, ίσως, να έχουμε πετύχει ακόμα περισσότερα – σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα. Η αγωνία μας είναι πώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα γίνει πιο αποτελεσματική, πιο μαζική, πιο δημοκρατική ώστε να πετύχουμε ακόμα περισσότερα στο μέλλον. Άλλωστε όλες και όλοι γνωρίζουμε τη δεινή κατάσταση του κόσμου της εργασίας μετά από τρία χρόνια σκληρής μνημονιακής πολιτικής και γι’αυτό είναι βαθιά μας πεποίθηση ότι η ανατρεπτική πρόταση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι πιο αναγκαία και πιο επίκαιρη από ποτέ.

Κάνοντας έναν μικρό απολογισμό της λειτουργίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη μέχρι σήμερα, από όταν δηλαδή έγινε μία πρώτη προσπάθεια δημοκρατικής συγκρότησης του μετώπου, έχουμε και θετικά και αρνητικά σημεία. Είναι σίγουρα στα θετικά το ότι τον Οκτώβριο του 2011 πήραμε συλλογικά κάποιες αποφάσεις ή το ότι πλέον υπάρχουν ΤΕ σχεδόν παντού, πολλές από τις οποίες είναι και ιδιαίτερα ενεργές. Πολύ θετική είναι επίσης η τοποθέτηση των θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε διαδικτυακή συζήτηση. Όμως υπάρχουν και πολλά αρνητικά στη λειτουργία μας, που συνετέλεσαν στο να μην υλοποιηθούν αρκετές από τις αποφάσεις της 1ης Συνδιάσκεψης, αλλά και γενικότερα η παρέμβασή μας σε επίπεδο κοινωνίας να είναι λιγότερο αποτελεσματική από όσο θα μπορούσε. Το ζητούμενο είναι να κρατήσουμε τα θετικά και να διορθώσουμε τα αρνητικά.

Με αυτό το σκεπτικό, θεωρούμε αυτονόητο πως το κείμενο για την Οργανωτική συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που θα δοθεί σε λίγες μέρες στη δημοσιότητα από την ΚΣΕ θα είναι ένα κείμενο πολιτικό και όχι διεκπεραιωτικό. Θα στέκεται με αυτοκριτικό τρόπο στα προβλήματα που όλοι και όλες γνωρίζουμε και θα σηματοδοτεί την οριστική ρήξη με μικροκομματικές πρακτικές που αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη της κοινής προσπάθειας.

Κάποια από τα σημεία-κλειδιά που θεωρούμε ότι λειτούργησαν ανασταλτικά είναι τα παρακάτω:

  • Ενώ έχουμε ένα ευρύτερο εκλεγμένο όργανο, το Πανελλαδικό Συντονιστικό, αυτό μάλλον διακοσμητικό ρόλο είχε αυτούς τους 19 μήνες. Είναι πιο λογικό ανάμεσα στις Συνδιασκέψεις, όποιες αποφάσεις πρέπει να ληφθούν, να λαμβάνονται από το ΠΣ παρά από τη σαφώς λιγότερο αντιπροσωπευτική ΚΣΕ. Η ΚΣΕ πρέπει να λογοδοτεί στο Πανελλαδικό Συντονιστικό, το οποίο πρέπει να συνεδριάζει σε τακτική βάση (π.χ. κάθε τρίμηνο).
  • Η ΚΣΕ, παρότι είναι εκλεγμένο όργανο της Συνδιάσκεψης, έχει λειτουργήσει περισσότερο σαν διαπαραταξιακό όργανο όπου αναπαράγεται μάλιστα η απαράδεκτη λογική του «βέτο», κόντρα και στις αποφάσεις της Συνδιάσκεψης. Θεωρούμε πως πρέπει να υπερβούμε τη λογική ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι απλώς ένα άθροισμα συνιστωσών.
  • Αποτέλεσμα αυτής της λογικής είναι η απόσπαση της ΚΣΕ από τις ΤΕ και ΚΕ. Δεν επιτεύχθηκε, ούτε φάνηκε να επιδιώκεται ιδιαίτερα η σύνδεση και η συγκέντρωση της εμπειρίας των σημαντικών δραστηριοτήτων που ανέπτυξαν τα μέλη μας σε όλη την Ελλάδα.
  • Παρά τις ειλημμένες αποφάσεις, δεν προχώρησαν τόσο η συγκρότηση γραμματειών όσο και η έκδοση εντύπου.

Θεωρούμε πως απαραίτητη προϋπόθεση για την υπέρβαση είναι η συμφωνία για την πολιτική προτεραιότητα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, χωρίς να υποτιμάται ο ρόλος των οργανωμένων δυνάμεων.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει:

  • Κατοχύρωση της εσωκομματικής δημοκρατίας. Τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι επιτροπές και τα όργανά της αποφασίζουν μετά από διάλογο με ψηφοφορία, όπως προβλέπεται από το καταστατικό.
  • Να προχωρήσει η συγκρότηση Κλαδικών Επιτροπών, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Είναι θέμα ύψιστης σημασίας για την ίδια τη φυσιογνωμία του εγχειρήματος.
  • Άμεση συγκρότηση των γραμματειών Οργανωτικού, Συνδικαλιστικού και Νεολαίας.
  • Περισσότερες συντονισμένες και ενωτικές πρωτοβουλίες. Να παίρνουμε αποφάσεις και να τις υπηρετούμε όλοι. Να επιδιώκουμε τις ζυμώσεις και τις κοινές δράσεις.
  • Να προχωρήσει η έκδοση εντύπου, που συζητιέται χρόνια αλλά δεν προχωράει για λόγους όχι πρακτικούς, αλλά μάλλον πολιτικής απροθυμίας.
  • Αναβάθμιση του Γραφείου Τύπου και της ηλεκτρονικής παρουσίας μας.
  • Να αξιοποιηθεί το δυναμικό μας για τη βαθύτερη επεξεργασία των προτάσεών μας.
  • Κατοχύρωση της οριζόντιας ενημέρωσης και αλληλεπίδρασης μεταξύ ΤΕ/ΚΕ και κεντρικών οργάνων.
  • Να υπάρξει οριζόντια διασύνδεση ανάμεσα στις ΤΕ και ΚΕ. Αυτό μπορεί να γίνει με τη δημιουργία φόρουμ αλληλοενημέρωσης για τις δράσεις και τους προβληματισμούς που αναπτύσσονται από την παρέμβασή μας στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς. Ειδικά για να γίνει η παρέμβασή μας στο εργατικό κίνημα συντονισμένη και αποτελεσματική απαιτούνται τακτικές συσκέψεις του συνδικαλιστικού δυναμικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
  • Στον τομέα της νεολαίας, να επιδιώξουμε κοινά κάμπινγκ, φεστιβάλ και λέσχες, και όχι τη σημερινή πρακτική που ενισχύει την περιχαράκωση των οργανώσεων.
  • Κάποιες Τοπικές Επιτροπές καλύπτουν μεγάλες περιοχές με αποτέλεσμα να έχουν πολλά μέλη, πράγμα που δυσκολεύει τις διαδικασίες και την ουσιαστική και παραγωγική συμμετοχή των μελών σε αυτές. Χρειάζονται πιο ευέλικτες ΤΕ, που να αποτελούνται από μερικές δεκάδες άτομα το πολύ. Κυρίως, χρειάζεται η ουσιαστική αλληλεπίδραση με τα κεντρικά όργανα, να συμμετέχουν ενεργά στον έλεγχο και στη συνδιαμόρφωση των αποφάσεων των κεντρικών οργάνων και αυτές με τη σειρά τους να εντάσσονται σε ένα ενιαίο πλαίσιο δράσης.

Πιστεύουμε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών, αταλάντευτα προσανατολισμένη στο στόχο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και με την πιο πλατιά ενωτική λογική προς κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια είναι ανάγκη του σήμερα, για την απόκρουση της επίθεσης και για να ανοίξει ο δρόμος για την κομμουνιστική κοινωνία που οραματιζόμαστε. Επειδή θεωρούμε ότι δεν υπάρχει χρόνος για άλλες αναβολές, είναι αναγκαίο να επιδιώξουμε άμεσα την επίτευξη των παραπάνω στόχων με μία πιο συντονισμένη παρέμβαση. Γι’αυτό καλούμε όσους συντρόφους/συντρόφισσες, μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συμφωνούν με τους παραπάνω προβληματισμούς, σε μια ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 5μμ ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΓΚΙΝΗ για την πιο συγκροτημένη παρέμβασή μας σε αυτή την κατεύθυνση. Στόχος μας δεν είναι σε καμία περίπτωση η δημιουργία μιας «συνιστώσας των ανένταχτων» – άλλωστε θεωρούμε ότι τους παραπάνω προβληματισμούς συμμερίζονται και σύντροφοι εντός των οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και γι’αυτό απευθυνόμαστε σε όλα τα μέλη, χωρίς διακρίσεις. Να γίνει η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η τομή για το ουσιαστικό προχώρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών!

 

Αλεξίου Σπύρος, ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Βαϊνάς Παντελής, ΤΕ Αιγάλεω-Χαϊδαρίου-Αγίας Βαρβάρας, μέλος ΠΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Γανιάρη Πόπη, ΤΕ Αμπελοκήπων, μέλος ΠΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Γάτσιος Βασίλης, ΤΕ Περιστερίου, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Γιομπαζολιάς Αντώνης, ΤΕ Ανατολικής Αττικής

Δαμέλος Πάνος, ΤΕ Κορινθίας

Δαραβέλιας Βασίλης, ΤΕ Αργολίδας

Θεοδωράκη Άντζελα, ΤΕ Αργολίδας

Κουλούρης Σπύρος, ΤΕ Περιστερίου, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Κρίθαρη Ματούλα, ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου

Λένου Αλέκα, ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου

Μανουσάκης Χαρίδημος, ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου

Μαρκέτος Σπύρος, ΤΕ Κέντρου Θεσσαλονίκης, μέλος ΠΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Νικολοπούλου Παυλίνα, ΤΕ Πετρούπολης

2η Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Επιτέλους, να λήξει η εκκωφαντική σιωπή!

Βρισκόμαστε μόλις ένα (1) μήνα πριν από τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία υποτίθεται ότι θα λάβει χώρα το πρώτο 15ήμερο του Δεκεμβρίου σύμφωνα με την απόφαση του ΠΣ της 14/07/2012,  και ο διάλογος δεν έχει καν ανοίξει σε κανένα επίπεδο! Από όσο μάλιστα γνωρίζουμε, η μοναδική, ελάχιστη, συμβολή προς αυτήν την κατεύθυνση μέχρι στιγμής είναι το wiki που έχει ανεβάσει το blog μας εδώ: http://antarsya.pbworks.com . Η ΚΣΕ από τον Ιούλιο είχε θέσει ως στόχο ένα πρώτο πολιτικό ντοκουμέντο να κυκλοφορήσει το Σεπτέμβριο, με το σύνολο των θέσεων να κυκλοφορεί τον Οκτώβριο. Έχουμε ήδη μπει στο Νοέμβριο και δεν έχει καν συγκροτηθεί Επιτροπή Θέσεων (!!!). Ενώ τα χρονοδιαγράμματα τηρούνται όποτε αποφασίζουμε κάποια εκδήλωση, στις εσωτερικές διαδικασίες πάντα υπάρχει καθυστέρηση. Λες και θέλουμε να αποφύγουμε το διάλογο, λες και, αν μείνουμε σιωπηλοί, τότε η Συνδιάσκεψη θα περάσει, δε θα βρει κανέναν και θα φύγει! Η συγκυρία, όμως, είναι κρισιμότατη και δε δικαιούμαστε να κρατάμε τέτοια αμήχανη στάση. Ούτε και μας αξίζει. Αν και η αμηχανία μετά τις εκλογές είναι δεδομένη έπρεπε εδώ και καιρό να έχουμε συνέλθει, να έχουμε σταθεί στα πόδια μας και να σχεδιάζουμε το μέλλον της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Τα ερωτήματα που μπαίνουν είναι πολλά:

  • Τι είδους συνδιάσκεψη θέλουμε; Θέλουμε μια πολιτική συνδιάσκεψη ουσίας που θα προχωρήσει πραγματικά το κοινό μας εγχείρημα ή μία εκλογική συνδιάσκεψη-σούπα που θα γίνει στα γρήγορα κι όπου θα συμφωνήσουμε ότι στα περισσότερα διαφωνούμε, με αποτέλεσμα η κάθε οργάνωση να συνεχίζει να λειτουργεί αυτόνομα και περιχαρακωμένη στο δικό της σχεδιασμό;
  • Θα ανοίξει η συζήτηση για το «εργατικό»; Η απάντηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι η πλαισίωση των επίσημων τριτοβάθμιων συνδικάτων ή η δημιουργία-στήριξη άλλων κέντρων αγώνα με άξονα διάφορα πρωτοβάθμια σωματεία ή επιτροπές συνδικαλιστών; Ή και τα 2 μαζί; Άραγε, θα πάρουμε μια απόφαση που θα τη στηρίξουμε τώρα συλλογικά για να τη διορθώσουμε αργότερα αν φανεί ότι ήταν λάθος;
  • Θα ανοίξει η συζήτηση για το φασισμό; Θα πάρει πρωτοβουλίες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή μας αρκεί που έχουμε οργανώσεις που ασχολούνται από μόνες τους ενεργά με το αντιφασιστικό μέτωπο; Μπορεί και πρέπει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να έχει απάντηση σε τόσο κομβικά ζητήματα για το εργατικό κίνημα ή το σημερινό επίπεδο συμφωνίας είναι το μέγιστο στο οποίο είναι διατεθειμένες οι οργανώσεις να συνεργαστούν;
  • Θα απαντήσουμε στο ερώτημα του ποιος και πώς θα εφαρμόσει το μεταβατικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Η κυβερνητική εξουσία είναι μέρος της εξουσίας; Τη διεκδικούμε με τους δικούς μας όρους ή θα είμαστε πάντα αντιπολίτευση μέχρι το σοσιαλισμό (στάση, όμως, που μάλλον έρχεται σε αντίθεση με τον χαρακτηρισμό «μεταβατικό» και που μας ταυτίζει στο συγκεκριμένο θέμα με το ΚΚΕ);
  • Θέλουμε να διευρυνθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Θα απευθύνουμε κάλεσμα στις οργανώσεις με τις οποίες συνεργαστήκαμε ή οι οποίες μας στήριξαν στις εκλογές του Ιούνη να μπουν ισότιμα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή δε θέλουμε να διαταραχθούν οι συσχετισμοί;
  • Θα πάρει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ την πρωτοβουλία να ενώσει την «εκτός των τειχών» αριστερά; Χρειαζόμαστε τακτικές συμμαχίες; Μπορούμε να κάνουμε πολιτική για το σήμερα; Γιατί δε συνεργαστήκαμε εκλογικά με το ΜΑΑ και γιατί ακόμα και σήμερα, μισό χρόνο μετά, δεν έχει προχωρήσει αυτή η συνεργασία, εφόσον η απάντησή μας στο τι πρέπει να γίνει σήμερα είναι πολύ κοντά; Θέλουμε να είμαστε μια ενωτική δύναμη στο χώρο της αντισυστημικής αριστεράς ή ενωθήκαμε για να ανακαλύψουμε ένα νέο σεχταρισμό;
  • Τέλος, ισχύει ότι, σε συνεργασία με άλλους, μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προσπαθούν να δημιουργήσουν έναν ενδιάμεσο χώρο μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με βάση τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ «καμία θυσία για το ευρώ»; Θα πάρουμε καθαρή θέση, ότι όποιος θέλει να πάει στο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να το κάνει, αλλά ότι τέτοιες κινήσεις έρχονται σε αντίθεση με την ιδιότητα του μέλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άρα ότι δεν μπορεί να γίνονται τέτοια πολιτικά παιχνίδια με αυτήν την ιδιότητα;
  • Και αυτό ανοίγει ένα άλλο μεγάλο ερώτημα: είμαστε ικανοποιημένοι από τον τρόπο που λειτουργεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Δεν είναι ανάγκη να πάμε σε ένα πολύ πιο συγκεκριμένο οργανωτικό πλαίσιο, με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις για τα μέλη, και να το τηρήσουμε;

Πότε θα γίνουν όλα αυτά; Μέσα σε 4-5 βδομάδες; Είναι προφανές ότι η Συνδιάσκεψη θα καθυστερήσει. Ή μάλλον ότι πλέον πρέπει να καθυστερήσει, αλλά και ότι πρέπει ο ουσιαστικός διάλογος πάνω σε όλα αυτά τα ερωτήματα να ξεκινήσει τουλάχιστον σήμερα. Ήδη έχει καθυστερήσει αδικαιολόγητα και η ΚΣΕ οφείλει εξηγήσεις.

Wiki για τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Καθώς βρισκόμαστε πλέον δύο μήνες πριν τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο διάλογος ουσιαστικά ακόμα δεν έχει ανοίξει, αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα πολύτιμο εργαλείο που μας προσφέρει το internet για να συζητήσουμε και να συνδιαμορφώσουμε, οριζόντια, προτάσεις για το πρόγραμμα και τον τρόπο οργάνωσής μας, με βάση το πρόγραμμα που καταθέσαμε στις εκλογές και την οργανωτική απόφαση της 1ης Συνδιάσκεψης. Τη σελίδα με το wiki καθώς και οδηγίες χρήσης θα βρείτε κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο στη δεξιά στήλη του blog ή εδώ: http://antarsya.pbworks.com

Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών

(Ιούλιος 2012)

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Η Ανταρσύα μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια έκανε εξαιρετικά σημαντικά βήματα. Για πρώτη φορά βλέπουμε έναν υπαρκτό πόλο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς με παρουσία σε όλη τη χώρα, με θετικό ρόλο σε όλους τους αγώνες της τελευταίας περιόδου, γνωστό πλέον στο σύνολο σχεδόν της κοινωνίας. Θεωρούμε ωστόσο ότι, παρά την αναντίρρητα θετική παρουσία μας, η ιστορική συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε απαιτεί ακόμα πιο αναβαθμισμένη και ενεργή Ανταρσύα, με πιο συμπαγή εικόνα και περισσότερες πρωτοβουλίες σε επίπεδο κινήματος. Παρά τα βήματα δημοκρατικής συγκρότησης που έχουν γίνει, παραμένουμε στην ουσία μια συμπαράταξη οργανώσεων που οι διαφορές τους συχνά λειτουργούν παραλυτικά για την Ανταρσύα, με αποφάσεις συλλογικών οργάνων που δεν υλοποιούνται ποτέ (ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στην πανελλαδική συνδιάσκεψη του Οκτωβρίου είχε αποφασιστεί η «διερεύνηση της δυνατότητας έκδοσης εφημερίδας» όπως και ότι «η αλληλεπίδραση μεταξύ του Πανελλαδικού Συντονιστικού, της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής και των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών προωθείται με τη δημοσιοποίηση όλων των αποφάσεων από και προς όλα τα όργανα και τις Επιτροπές») ή με πρωτοβουλίες που θα έπρεπε να πάρουμε (πχ για το αναγκαίο σήμερα αντιφασιστικό μέτωπο) αλλά μπλοκάρουν λόγω αγκυλώσεων ή διαφορετικών σχεδιασμών των οργανώσεων. Επειδή η καπιταλιστική κρίση δεν περιμένει κανέναν, επειδή όλοι κρινόμαστε και ολιγωρίες δε χωρούν στις σημερινές ιστορικές συγκυρίες, είναι ώρα να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να κάνουμε άμεσα την υπέρβαση: Να περάσει η Ανταρσύα στα χέρια των μελών της. Άλλωστε πιστεύουμε πως το μέτωπο της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς πρέπει να λειτουργεί με τρόπο όσο το δυνατόν πιο κοντά στον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας την οποία οραματιζόμαστε. Είναι αντιφατικό να λέμε ότι είμαστε αντίθετοι με τη λογική της ανάθεσης αλλά να την εφαρμόζουμε εμείς οι ίδιοι στο εσωτερικό μας. Υπό αυτό το πρίσμα θεωρούμε ότι το οργανωτικό είναι και πολιτικό και ότι είναι απαίτηση των καιρών η ριζική αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της Ανταρσύα σε αμεσοδημοκρατική κατεύθυνση, ώστε και όλα τα μέλη να γίνουν ενεργοί συνδιαμορφωτές της πολιτικής και των δράσεων του σχήματος, αλλά και να εμπνευστούν ακόμα περισσότεροι αγωνιστές ώστε να οργανωθούν και να συνταχθούν μαζί μας στον αγώνα μας για μια άλλη κοινωνία, πέρα από τα δεσμά του καπιταλισμού.

Κάποια πρώτα βήματα που προτείνουμε προς αυτή την κατεύθυνση είναι τα εξής:

  1. Καθιέρωση των ψηφοφοριών για κομβικά ζητήματα τόσο πολιτικής γραμμής όσο και τακτικής, μετά από διεξοδικό διάλογο και συνδιαμόρφωση των προτάσεων μέσα από συνελεύσεις των ΤΕ και συνεδριάσεις του ΠΣ. Με αυτό τον τρόπο: Κάνουμε πράξη το «ένα μέλος-μία ψήφος», που είναι ήδη ψηφισμένη θέση μας. Δίνουμε ουσιαστικό ρόλο στις ΤΕ οι οποίες εκ των πραγμάτων θα λειτουργούν παντού σε τακτική βάση, καθώς εκτός από τα τοπικά ζητήματα θα πρέπει να παίρνουν θέση και σε σημαντικά ζητήματα σε κεντρικό επίπεδο. Λύνουμε το θέμα της αναλογικότερης εκπροσώπησης στα όργανα για το οποίο έχει σπαταληθεί πολύτιμη ενέργεια, καθώς δεν υπάρχει πιο δημοκρατική αναλογία από το 1:1. Μετατρέπουμε τα όργανα σε κυριολεκτικά «συντονιστικά» και όχι κατ’όνομα (και στην πραγματικότητα αποφασιστικά) όπως λειτουργούν σήμερα. Φυσικά αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα πάντα, αλλά θεωρούμε ότι για σημαντικά ζητήματα –τα οποία είναι αρκετά- πρέπει να γίνουν συνδιαμορφωτές και να συναποφασίζουν επί ίσοις όροις όλα τα μέλη. Αν θεωρούμε πως δεν είναι εφικτό ένα τέτοιο επίπεδο συμμετοχής και δημοκρατίας σε επίπεδο Ανταρσύα, πώς θα πείσουμε (και πώς θα πειστούμε) ότι αυτό θα είναι εφικτό στη μελλοντική χειραφετημένη κοινωνία που ευαγγελιζόμαστε;
  2. Διαφάνεια και ενημέρωση όλων των μελών για τις συνεδριάσεις των κεντρικών οργάνων. Το να μην κρατούνται πρακτικά, έστω με τις βασικές θέσεις που εκφράζει το κάθε μέλος, στην ουσία υποσκάπτει (αν δεν ακυρώνει) τα γενναία βήματα δημοκρατικής συγκρότησης που κάναμε στην πρώτη πανελλαδική συνδιάσκεψη. Το να προκύπτουν τα μέλη των οργάνων μέσα από εκλογές σημαίνει ότι κρίνονται για τη στάση τους και τις τοποθετήσεις τους στις συνεδριάσεις. Αν δεν υπάρχει αυτή η ενημέρωση, προφανώς ευνοείται και αναπαράγεται η σταυροδοσία με «γραμμή» από τις οργανώσεις.
  3. Στα πλαίσια της ζύμωσης και της ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των μελών της Ανταρσύα, πέρα από τις ΤΕ (σε κάποιες από τις οποίες μπορεί να μην υπάρχει ιδιαίτερη μαζικότητα ή πλουραλισμός) μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν οι θαυμάσιες δυνατότητες επικοινωνίας που μας δίνουν η τεχνολογία και το internet. Ο δημόσιος χώρος διαλόγου στο antarsya.gr είναι ένα πολύ θετικό πρώτο βήμα, αλλά θα μπορούσε να εμπλουτιστεί και με ένα κλειστό forum εσωτερικού διαλόγου μόνο για τα μέλη. Επίσης είναι απαραίτητο να προχωρήσει η δικτύωση των μελών μέσω mailing lists, τουλάχιστον σε επίπεδο ΤΕ. Ακόμα, δημιουργία εφημερίδας ή/και ενημερωτικού site, camping και festival στα πλαίσια της Ανταρσύα συνολικά.
  4. Οι κινηματικές πρωτοβουλίες της Ανταρσύα δεν πρέπει να έρχονται μόνο από τα κεντρικά όργανα, αλλά και «από τα κάτω». Συνεχής αλληλοτροφοδότηση ΤΕ και κεντρικών οργάνων με ιδέες και προτάσεις για τις επόμενες δράσεις μας.

Αντώνης Γιομπαζολιάς, ΤΕ Ανατολικής Αττικής
Κωνσταντίνος Γκουργιώτης, ΤΕ Κορινθίας
Πάνος Δαμέλος, ΤΕ Κορινθίας
Χαρίδημος Μανουσάκης, ΤΕ Αγίας Παρασκευής-Χολαργού-Παπάγου
Σπύρος Μαρκέτος, ΤΕ Κέντρου Θεσσαλονίκης
Άγγελος Σεριάτος, ΤΕ Χαλανδρίου-Βριλησσίων-Ψυχικού
Τάσος Χριστάκης, ΤΕ Κορινθίας

Ποιοι είμαστε

Είμαστε μέλη της Ανταρσύα. Ο στόχος μας είναι η πιο δημοκρατική και πιο αποτελεσματική λειτουργία της Ανταρσύα και σε αυτή την κατεύθυνση θα προσπαθήσουμε να ανοίξουμε το διάλογο, να πάρουμε πρωτοβουλίες και να συνδιαμορφώσουμε προτάσεις. Πιστεύουμε ότι είναι ασυμβίβαστο να λέμε ότι είμαστε αντίθετοι στη λογική της ανάθεσης, αλλά να την εφαρμόζουμε στο εσωτερικό μας, και γι’αυτό διεκδικούμε μεγαλύτερη σύνδεση της βάσης με τις κεντρικές αποφάσεις. Δεν εναντιωνόμαστε στις οργανώσεις που συμμετέχουν στην Ανταρσύα, ωστόσο κινούμαστε στη λογική της υπέρβασής τους, στη λογική μιας ενιαίας Ανταρσύα όπου οι αποφάσεις θα είναι στα χέρια της βάσης. Η οργάνωσή μας θέλουμε να είναι πρωτίστως η Ανταρσύα και θεωρούμε ότι πρέπει όλοι μαζί, συντροφικά, να αναζητήσουμε τρόπους βαθύτερης ενότητας και ουσιαστικότερης λειτουργίας και συμπόρευσης.

Για να επικοινωνήσετε μαζί μας ή για να μας στείλετε κάποιο κείμενο που κινείται στην παραπάνω κατεύθυνση για δημοσίευση, μπορείτε να μας στείλετε mail στη διεύθυνση antartyko@gmail.com (τα κείμενα πρέπει να είναι ενυπόγραφα και να αναφέρουν την Τοπική ή Κλαδική Επιτροπή στην οποία είναι μέλος ο συντάκτης).